Prediction of platinum-based neoadjuvant chemotherapy response in muscle-invasive bladder cancer using a multifaceted approach
.png)
هر روز یک مقاله ،چهارشنبه ۲۱ مرداد ۱۴۰۵
عنوان: پیشبینی پاسخ به شیمی درمانی نئو ادجوانت بر پایه پلاتین در سرطان مثانه مهاجم به عضله با رویکردی چندوجهی
برای بیماران واجد شرایط مبتلا به سرطان مثانه مهاجم به عضله (MIBC) روش استاندارد شامل سیستکتومی رادیکال (RC)به همراه شیمیدرمانی نئو ادجوانت (NAC) مبتنی بر پلاتین است. اگرچه NAC بقای بیماران را بهبود میبخشد، اما بسیاری از بیماران به آن پاسخ نمی دهند؛ و در این گروه، شیمیدرمانی میتواند جراحی را به تأخیر بیندازد و سمیت درمانی ایجاد کند. در حال حاضر، نشانگرهای زیستی قابل اعتمادی برای هدایت انتخاب بیماران برای NAC وجود ندارد. این مطالعه با یک رویکرد چندلایه تلاش کرده تا این شکاف را پر کند.
روش مطالعه (رویکرد چندوجهی) برای شناسایی نشانگرهای زیستی پاسخ به شیمیدرمانی سیسپلاتین، از ترکیب چند روش استفاده شد:
- ترانسکریپتومیکس با توان بالا: دو تحلیل ترانسکریپتوم بر روی نمونههای TUR-BT (برداشت تومور از راه مجرا) از بیمارانی که هنوز NAC دریافت نکرده بودند، انجام شد.
- انتخاب ویژگیها با الگوریتم SIVS: با روش Stable Iterative Variable Selection، مجموعهای از ژنها برای تمایز بیماران مقاوم به شیمیدرمانی از بیماران حساس انتخاب شد.
- اعتبارسنجی در سطح پروتئین: سه ژن اصلی کدکننده پروتئین (PYGM، FOXQ1 و LGALS7B) با روش ایمونوهیستوشیمی (IHC) روی Tissue Microarray بررسی شدند.
- اعتبارسنجی عملکردی: نقش یک RNA بلند غیرکدکننده کاندید (DIO3OS) با آزمایش over-expression (افزایش بیان) در سلولهای سرطانی مثانه (خط سلولی 5637) بررسی شد.
یافتههای کلیدی پنل ژنی: الگوریتم SIVS پنلی از ژنها را شناسایی کرد که توانایی تمایز بیماران مقاوم از حساس به شیمیدرمانی را با AUROC بیشتر از ۰.۸ داشت (دقت پیشبینی خوب). سطح پروتئین: سه ژن کدکننده پروتئین برجسته (PYGM، FOXQ1، LGALS7B) در سطح پروتئینی تأیید شدند، اما عملکرد پیش بینی کنندگی کافی در سطح پروتئین نداشتند. سطح RNA بلند غیرکدکننده: افزایش بیان DIO3OS فقط کاهش جزئی و غیرمعنیدار در حساسیت به سیسپلاتین در سلولهای 5637 ایجاد کرد.
نتیجهگیری این یافتهها پیچیدگی پیشبینی پاسخ به NAC در MIBC را برجسته میکنند. به نظر میرسد نشانگرهای تکی (چه پروتئین و چه RNA غیرکدکننده) به تنهایی توانایی کافی برای پیشبینی پاسخ را ندارند و پنل های چند ژنی مبتنی بر RNA/DNA ممکن است طبقهبندی بیماران را با استحکام و قابلیت اطمینان بیشتری نسبت به نشانگرهای تکی فراهم کنند.
ارسال نظر