مرکز تحقیقات اورولوژی | Graphene oxide nanoscaffold functionalized with adipose-derived mesenchymal stem cells and sildenafil promotes urethral stricture repair and tissue regeneration

مرکز تحقیقات اورولوژی | Graphene oxide nanoscaffold functionalized with adipose-derived mesenchymal stem cells and sildenafil promotes urethral stricture repair and tissue regeneration
سایت دانشگاه | 12 شهریور 1405
لوگو

مرکز تحقیقات ارولوژی

دانشگاه علوم پزشکی تهران

Graphene oxide nanoscaffold functionalized with adipose-derived mesenchymal stem cells and sildenafil promotes urethral stricture repair and tissue regeneration

Screenshot (267)

هر روز یک مقاله، سه شنبه ۱۰ شهریور ماه سال ۱۴۰۵

عنوان: نانوداربست اکسید گرافن تلفیق شده با سلول‌های بنیادی مزینکایمال مشتق از بافت چربی و سیلدنافیل، ترمیم تنگی مجرای ادراری و بازسازی بافت را ارتقا می‌دهد

چکیده: تنگی مجرای ادراری یک اختلال شایع و چالش‌برانگیز در اورولوژی است که با باریک‌شدن فایبروتیک لومن مجرای ادراری مشخص می‌شود و به انسداد ادراری و کاهش کیفیت زندگی می‌انجامد. گزینه‌های جراحی فعلی با نرخ عود بالا و بازسازی محدود بافتی همراه‌اند. به منظور غلبه بر این محدودیت‌ها، ما یک پلتفرم درمانی چندمنظوره متشکل از داربست نانوساختار اکسید گرافنِ عامل‌دارشده با پلی‌اتیلن گلایکول و پلی‌کپرولاکتون (GO/PEG-NH2/PCLGO/PEG-NH2/PCL)، کشت‌شده با سلول‌های بنیادی مزینکایمال مشتق از بافت چربی انسانی (ADMSCs) و همراه با مصرف خوراکی سیلدنافیل را توسعه دادیم.

ارزیابی های برون‌تنی (In vitro analyses) با ارزیابی از طریق مایکروسکوپ فلورسنس، زیست‌سازگاری داربست و حفظ زنده‌مانی ADMSCها را همراه با حفظ مورفولجی دوکی‌شکل در غلظت‌های پایین Graphene oxide (GO) تایید کرد. در شرایط درون‌تنی (In vivo)، مدل تنگی مجرای ادراری القاشده با جراحی در خرگوش مورد استفاده قرار گرفت و چهار گروه مقایسه شدند: کنترل (Control)، تنگی (Stricture)، داربست+ADMSCs، و داربست+ADMSCs+سیلدنافیل.

ده هفته پس از درمان، ارزیابی‌های بافت‌شناسی و ایمونوهیستوشیمی نشان داد که این رویکرد ترکیبی به‌طور معناداری معماری بافت مجرای ادراری و باز بودن لومن (Lumen patency) را بازسازی کرده است. این امر با کاهش رسوب کلاژن، بهبود سازمان‌یابی عضله صاف و افزایش بیان نشانگرهای تمایز اپیثیلیال (Uroplakin و Desmocollin) و نشانگرهای پیش‌ساز یا پروجنیتر (CD117)، هم‌زمان با کاهش بیان واسطه فایبروتیک MMP2 همراه بود. امتیازدهی کمّی نشان داد که سطوح فایبروز و التهاب در گروه تحت درمان به بافت نرمال نزدیک شده است. نانوداربست GO/PEG-NH2/PCL از چسبندگی و تمایز ADMSCها پشتیبانی کرد، در حالی که سیلدنافیل تعدیل ضدفایبروتیک و رگ‌زایی (آنجیوجنیک) مکملی را فراهم آورد.

در مجموع، این یافته‌ها از این سامانه کامپوزیتی به عنوان یک استراتژی بازساختی نویدبخش برای ترمیم عملکردی مجرای ادراری پشتیبانی می‌کنند و امکان مداخلات بالینی و ترجمانی (Translational relevance) مناسبی را برای مدیریت تنگی‌های پیچیده مجرای ادراری ارائه می‌دهند.

https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0040816625004537?

 

کلمات کلیدی
مدیر سایت
تهیه کننده:

مدیر سایت

0 نظر برای این مطلب وجود دارد

ارسال نظر

نظر خود را وارد نمایید:

متن درون تصویر را در جعبه متن زیر وارد نمائید *
متن مورد نظر خود را جستجو کنید
تنظیمات پس زمینه