این مرور سیستماتیک و متاآنالیز، نتایج رادیولوژیکی تکنیک‌های جراحی مورد استفاده برای اصلاح بدشکلی پلانوالگوس در کودکان مبتلا به فلج مغزی (CP) را ارزیابی کرد. این تجزیه و تحلیل، افزایش طول جانبی پاشنه، آرترودز خارج مفصلی، آرتروریز ساب تالار، آرترودز داخل مفصلی و آرترودز تالوناویکولار را مقایسه کرد. یافته‌ها نشان داد که هر روش، پارامترهای رادیولوژیکی خاصی را بهبود می‌بخشد، به طوری که آرترودز خارج مفصلی مزایای ثابت‌تری نسبت به افزایش طول جانبی پاشنه برای اقدامات انتخاب شده نشان می‌دهد. با این حال، مقایسه‌های مربوط به آرتروریز ساب تالار و آرترودز تالوناویکولار به دلیل شواهد ناکافی و ناهمگونی قابل توجه محدود شد. به طور کلی، هیچ تکنیک جراحی واحدی به طور قطعی برتر شناخته نشد، که نیاز به تحقیقات بیشتر با کیفیت بالا را برای هدایت تصمیم‌گیری جراحی و بهینه‌سازی نتایج برای کودکان مبتلا به فلج مغزی برجسته می‌کند.