هدف قرار دادن SphK1/2 توسط SKI-178 که باعث مهار رشد سلول های سرطانی پروستات می شود.
SKI-178 یک مهارکننده قوی اسفنگوزین کیناز-1 (SphK1) و SphK2 است. SKI-178 در غلظتهای IC50 در محدوده 1.8 تا 0.1 میکرومولار در ردههای سلولی سرطانی حساس و مقاوم به چند عامل (مانند سلولهای MTR3، NCI-ADR و HL60/VCR)، سیتوتوکسیک است. SKI-178 آپوپتوز را به روشی وابسته به CDK1 در رده های سلولی لوسمی میلوئید حاد انسانی القا می کند.اسفنگوزین کیناز 1 آنزیمی است که در انسان توسط ژن SPHK1 کدگذاری می شود. اسفنگوزین کیناز 1 فسفریله اسفنگوزین به اسفنگوزین-1-فسفات (S1P). SK1 به طور معمول یک پروتئین سیتوزولی است اما برای غشاهای غنی از فسفاتیدات (PA)، محصول فسفولیپاز D (PLD) استفاده می شود. اسفنگوزین-1-فسفات (S1P) یک پیام رسان لیپیدی جدید با عملکردهای درون سلولی و خارج سلولی است. از نظر درون سلولی، تکثیر و بقا را تنظیم می کند و از نظر خارج سلولی، لیگاند EDG1 است. محرک های مختلف با فعال شدن اسفنگوزین کیناز (SPHK)، آنزیمی که فسفوریلاسیون اسفنگوزین را کاتالیز می کند، سطح سلولی S1P را افزایش می دهد. مهارکنندههای رقابتی SPHK تشکیل S1P را مسدود میکنند.
هدف قرار دادن تیروزین فسفاتاز با وزن مولکولی کم، در تومور پروستات برای درمان حساس به اکسیداسیون
پروتئین تیروزین فسفاتازها (انگلیسی: Protein tyrosine phosphatases) دستهای از آنزیمها هستند که کارشان برداشتن گروههای فسفات از باقیماندهٔ تیروزین فسفریله در پروتئینهاست. این آنزیمها، از اجزاء بسیار مهم برخی مسیرهای ترارسانی پیام و همچنین چرخه سلولی هستند و در رشد سلول، تزاید، تکامل، بدخیمشدن و تغییرپذیری سیناپسهای عصبی در طول زمان دخالت دارند.
اثرات الکتروپوریشن غیرقابل برگشت دوقطبی با مدت زمان پالس های مختلف در مدل موش سرطان پروستات
الکتروپوریشن برگشت ناپذیر (IRE) یک تکنیک فرسایش غیر حرارتی برای درمان تومور موضعی است که تحت تأثیر مدت زمان پالس و تنظیمات ولتاژ است و بر کارایی آن تأثیر می گذارد. این مطالعه با هدف بررسی اثرات IRE دوقطبی با مدت زمانهای مختلف پالس در مدل موشی سرطان پروستات انجام شد. اثربخشی درمانی با آزمایشهای سلولی آزمایشگاهی، تغییرات حجم تومور در داخل بدن با تصویربرداری رزونانس مغناطیسی، و تجزیه و تحلیل ناخالص و بافتشناسی در مدل موش ارزیابی شد. حجم تومور به طور مداوم در طول زمان در تمام گروه های تحت درمان با IRE کاهش یافت. تغییرات حجم تومور، نکروز (%)،درجه بیان سلولی TUNEL مثبت، و سلول مثبت ROS1 (%) در گروههای تحت درمان با پالس طولانی (300 میکرو ثانیه) به طور قابلتوجهی نسبت به گروه های تحت درمان با مدت زمان پالس کوتاه (100 میکرو ثانیه).با افزایش میزان تشخیص زودهنگام سرطان پروستات به دلیل افزایش آزمایش آنتی ژن اختصاصی پروستات، تقاضای فزاینده ای برای روش های درمانی با نتایج انکولوژیکی و عملکردی خوب ایجاد می شود.
مسدود کردن سنتز لیپید باعث آسیب DNA در سرطان پروستات و افزایش مرگ سلولی ناشی از مهار PARP می شود.
لیپیدها ردهای از ترکیبات آلی دارای هیدروکربن هستند که از مواد بنیادین برای ساختار و کارکرد سلولهای زنده بهشمار میآیند و از مولکولهای زیستی هستند. لیپیدها ترکیبات آلی نامتجانسی (هتروژنی) هستند که معمولاً در آب نامحلول ولی عمدتاً در حلالهای غیرقطبی محلول هستند و به کمک حلالهای آلی میتوان آنها را از بافتهای مختلف استخراج کرد.مرگ سلولی یا مرگ یاخته (انگلیسی: Cell death) پیشامدی است که در آن، یک سلول از کارکرد خود بازمیایستد. این پدیده میتواند بر اثر فرایند طبیعی مرگ سلول و جایگزینی سلولهای نو یا به سبب بیماری، زخم یا مرگ جاندار باشد.پلی (ADP-ribose) پلیمراز (PARP) خانواده ای از پروتئین ها است که در تعدادی از فرآیندهای سلولی مانند ترمیم DNA، پایداری ژنومی و مرگ برنامه ریزی شده سلولی نقش دارند.
تشخیص سرطان با استفاده بیوسنسور جدید از ادرار
این حسگرها نانوذراتی هستند که با آنزیمهای موسوم به پروتئاز اتصال برقرار میکنند. این آنزیمها کلید بقا و انتشار سلولهای سرطانی هستند و امکان جابهجایی آنها را از طریق برش ماتریس برونیاختهای فراهم میکند. ماتریس برونیاختهای شبکهای از مولکولهایی مانند کلاژن و سایر پروتئینها است که سلول را احاطه میکنند. محققان این نانوذرات را با استفاده از پپتیدهای مشخصی میپوشانند که به طور طبیعی توسط پروتئاز مورد هدف قرار میگیرند. سپس نانوذرات به بدن شخص تزریق میشود و به طور طبیعی توسط تومور جذب میشود. سپس پروتئازها پپتیدها را از حسگر جدا میکنند و در نتیجه نشانگرهای زیستی آزاد میشوند که با آزمایش نمونه ادرار قابل تشخیص هستند.
تنظیم مثبت رونویسی FBXW7 به وسیله مهار کانال + KCa1.1 K از طریق مسیر سیگنالینگ Nrf2 در مدل اسفروئیدی LNCaP سرطان پروستات انسان
فاکتور هسته ای اریتروئید2 مرتبط با فاکتور 2 (Nrf2) یک تنظیم کننده کلیدی سیستم های دفاعی قابل القای داخلی در بدن است و سطح بسیاری از آنتی اکسیدان ها مانند گلوتاتیون S-ترانسفراز را افزایش می دهد. در شرایط آسیب اکسیداتیو, Nrf2 به هسته منتقل می شود و به عنصر پاسخ آنتی اکسیدان (ARE) متصل می شود و توالی را برای آغاز رونویسی از ژن های حفاظت کننده سلول افزایش می دهد.
هدف گیری همزمان AMPK و mTOR به عنوان یک استراتژی درمانی جدید برای مقابله با سرطان پروستات
مولکولِ هدفِ راپامایسین در پستانداران (انگلیسی: The mammalian target of rapamycin) که بیشتر با نام «اِمتُـر» (mTOR) شناخته میشود یک آنزیم کیناز است که در انسان توسط ژن «MTOR» کُدگذاری میشود. این آنزیم عضوی از کینازهای وابسته به فسفاتیدیلاینوزیتول ۳-کیناز در خانوادهٔ پروتئین کینازها است.mTOR به پروتئینهای دیگر متصل میشود و جزء اصلی دو کمپلکس پروتئینی متمایز به نامهای mTORC1 و mTORC2 است که در تنظیم فرآیندهای گوناگون سلولی نقش دارند. بهطور مشخص، این پروتئین عملکردی همچون پروتئین کیناز اختصاصی سرین/ترئونین دارد که در تنظیم رشد سلولی، تکثیر سلولی، حرکت سلولی، بقای سلولی، بیوسنتز پروتئین، خودخواری و رونویسی ژنی دخالت دارد. به عنوان یک جزء اصلی mTORC2، پروتئین mTOR همچنین نقشی چون یک تیروزین کیناز ایفا میکند که باعث فعال شدن گیرندههای انسولین و گیرنده فاکتور رشد ۱ شبهانسولین میگردد. mTORC2 در کنترل و نگهداری ریزرشتههای اَکتینی دیوارهٔ سلول نیز مؤثر است.
کاهش واسطه های القا کننده رگزایی سلولهای اندوتلیالسرطان پروستات توسط عصاره Skeletonema marinoi
میکروبهای دریایی یا ریزاندامگان دریایی (Marine Microorganisms ) بر اساس زیستگاهشان، به عنوان ریزاندامگانی که در محیط دریا زندگی میکنند، (یعنی آب شور دریا یا اقیانوس یا آب لبشور پایرودهای ساحلی) تعریف میگردند. یک ریزاندام (یا میکروب) هر نوع جاندار زنده میکروسکوپی است که با چشم غیرمسلح دیده شود. Skeletonema به شکل استوانه ای است. سلول ها با فرآیندهای حاشیه ای طولانی به هم می پیوندند تا یک رشته تشکیل دهند. طول آنها بین 2 تا 61 میکرومتر و قطر آنها بین 2 تا 21 میکرومتر است. دیاتومهای دریایی تشکیل دهنده زنجیره Skeletonema marinoi Sarno & Zingone در سال 2005 به عنوان یکی از چهار گونه جدید شناسایی شده در مجموعه Skeletonema costatum توصیف شد.
مقایسه روش های درمانی در بیماران مبتلا به سرطان مثانه غیر مهاجم عضلانی
سرطان سطحی مثانه یا سرطان مثانه غیر تهاجمی، نوعی سرطان است که به دیواره عضلانی مثانه حمله نکرده و محدود به لایه داخلی آن می باشد. مرحله T این سرطان، به صورت Ta ،T1 یا Tis بوده و به عنوان کارسینوم درجا یا CIS نیز شناخته می شود. برداشتن تومور مثانه از طریق مجرای ادرار (TURBT) معمولاً اولین درمانی است که برای سرطان مثانه غیر مهاجم عضلانی انجام می دهید. جراح تومور مثانه را از طریق مجرای ادرار خارج می کند. مجرای ادرار لوله ای است که ادرار را از مثانه به خارج از بدن شما می برد. BCG رایج ترین ایمونوتراپی داخل مثانه برای درمان سرطان مثانه در مراحل اولیه است. BCG واکسنی ساخته شده از میکروبی است که مربوط به میکروبی است که باعث سل (TB) می شود، اما باعث بیماری جدی نمی شود.