Repurposing Rafoxanide: From Parasite Killer to Cancer Fighter
هرروز یک مقاله شماره ی دوشنبه 8 تیر 1405
به مطالعه ی محدودیت ها و مزایای استفاده از داروی رفوکساناید در درمان سرطان که یک داروی ضد کرمی در دامپزشکی است می پردازد.رفوکسانید، که در ابتدا به عنوان یک داروی ضد کرم دامپزشکی برای درمان عفونتهای انگلی در دامها توسعه داده شد، اخیراً به عنوان یک چشمانداز درمانی امیدوارکننده در انکولوژی ظهور کرده است.این ترکیب اثرات ضد نئوپلاستیک قابل توجهی را در برابر انواع سرطانها، از جمله سرطانهای پوست، معده، روده بزرگ و ریه و همچنین بدخیمیهای خونی مانند میلوما چندگانه نشان داده است. رفوکسانید فعالیت ضد سرطانی خود را از طریق مکانیسمهای مکمل متعددی از جمله القای استرس شبکه آندوپلاسمی، توقف چرخه سلولی، آپوپتوز و مرگ سلولی ایمونوژنیک اعمال میکند. علاوه بر این، گزارش شده است که این دارو مسیرهای سیگنالینگ کلیدی سرطانزا (مانند STAT3، NF-κB، c-FLIP، Survivin) را که در رشد و متاستاز تومور نقش دارند، مهار میکند. مطالعات پیشبالینی در مدلهای موشی، کاهش قابل توجه حجم تومور تا 50٪ و نرخ رهایی از تومور بیش از 80٪ را با دوزهای مؤثر از 7.5 تا 40 میلیگرم بر کیلوگرم نشان دادهاند. این شیوهی عملکرد چندگانه، رافوکسانید را از درمانهای مرسوم متمایز میکند و ممکن است به غلبه بر مکانیسمهای مقاومتی که اغلب اثربخشی درمانهای سرطان را محدود میکنند، کمک کند. اگرچه این یافتهها امیدوارکننده هستند، اما منحصراً بر اساس مطالعات آزمایشگاهی با استفاده از ردههای سلولی سرطانی و آزمایشهای درونتنی در مدلهای حیوانی هستند. بنابراین، تحقیقات بیشتری برای ارزیابی ایمنی و اثربخشی درمانی رافوکسانید در انسان، به ویژه با توجه به پیچیدگی سرطان، مورد نیاز است. علاوه بر این، رافوکسانید برای استفاده انسانی تأیید نشده است، به استثنای یک گزارش موردی که تجویز آن را به یک دختر هفت ساله مبتلا به فاسیولیازیس گزارش می دهد. آزمایشهای بالینی چند مرحلهای برای شناسایی دوز بهینه مصرف، ارزیابی ایمن بودن مصرف طولانیمدت آن و تعیین جمعیت بیمارانی که به احتمال زیاد از این درمان بهرهمند میشوند، بسیار مهم خواهد بود.
ارسال نظر