این مطالعه بررسی کرد که آیا سرکوب MDM2 با واسطه miR-340 می‌تواند اثربخشی درمانی ژن‌درمانی p53 را در سلول‌های سرطان پروستات PC3، مدلی از سرطان پروستات پیشرفته، افزایش دهد یا خیر. محققان با استفاده از ناقل‌های لنتی‌ویروسی، سلول‌هایی را ایجاد کردند که miR-340، p53 یا هر دو را بیان می‌کنند و اثرات آنها را بر رفتار سلول‌های سرطانی و پاسخ به پرتودرمانی و شیمی‌درمانی با دوستاکسل ارزیابی کردند. نتایج نشان داد که miR-340 بیان MDM2 را کاهش می‌دهد و هنگامی که با p53 ترکیب می‌شود، بیان p21 و سطح پروتئین p53 را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. ژن‌درمانی ترکیبی همچنین تکثیر، مهاجرت و پتانسیل رگ‌زایی سلول‌های سرطانی را مهار می‌کند، در حالی که حساسیت به پرتودرمانی و دوستاکسل با دوز پایین را بهبود می‌بخشد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که هدف قرار دادن MDM2 از طریق miR-340 ممکن است ژن‌درمانی مبتنی بر p53 را افزایش دهد و یک استراتژی امیدوارکننده برای تحقیقات بیشتر در سرطان پروستات مقاوم به اخته متاستاتیک (mCRPC) ارائه دهد.