سیستم ایمنی نقش محوری در توسعه، پیشرفت و متاستاز تومور ایفا می‌کند و باعث افزایش علاقه به مهار مکانیسم‌های ایمونولوژیکی محافظ برای درمان سرطان شده است. پیشرفت‌ها در مهندسی ژنتیک و ایمونوتراپی سلولی، استراتژی‌های مکملی را برای افزایش پاسخ‌های ایمنی ضد تومور ارائه می‌دهند: دستکاری ژن، انتقال اطلاعات ژنتیکی جدید به سلول‌های هدف را امکان‌پذیر می‌کند، در حالی که ایمونوتراپی سلولی، سیستم ایمنی بدن را برای حمله به سرطان فعال می‌کند. ترکیب این رویکردها منجر به توسعه مولکول‌های ضد تومور جدیدی شده است که بر تحمل ایمنی ناشی از تومور غلبه می‌کنند و اثربخشی درمانی را به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشند. این بررسی، ادغام مهندسی ژنتیک و ایمونوتراپی سلولی را بررسی می‌کند و پیشرفت‌های تکنولوژیکی و پتانسیل بالینی آنها را در درمان سرطان برجسته می‌کند.